شه هید سانیه به هرامی ساڵی ١٣٤٦ هه تاوی له ئاواێی قه لآرێحانه سه ر به ناوچه ی دیوانده ره له داێک بو،

له ته مه نی مندالێه وه  چوه قۆتابخانه ی سه ره تایی که له گونده که هه بو وه ده ورانی سه ره تایی له و گونده دا ته واو کرد، پاشان به هوی کۆچی بنه ماڵه که مان بو شاری دیوانده ره و به هۆیی گیرو گرفتی کۆمه لآیه تیه وه نه ی توانی درێژه به خوێندن بدادت له قوتابخانه به لآم به هوی ته لاش و هه وڵ دانی خۆیی و به یارمه تی ئه ندامانی دیکه ی بنه ماله که مان ،شه هید سانیه توانی تا راده یکی زۆر ئاگاهی و وشیاری خۆی به ریته سه ر.

به دوای ئه وه ی که شه هید قادر به هرامی برایی به رێزمان چوه ناو ریزه کانی کومه له وه ، ئه مه وایی له شه هید سانیه کرد که ئه ویش له وه ریاتر زلم و زۆری هێزه داگیر که ره کانی کوردوستان  قبوڵ نه کاو هه ر بویه دواێن بریاری خۆیدا وبه ریزه کانی کومه له په یوه ست بو.شه هید سانیه زۆر هه ڵ سوراوانه له ئه رکوکاری پیشمه رگانه ش دا لی براو و نه ترس و جیگای باوه ری زۆری هاوریانی بو، له ئه نجامی شه رێکی قورس و به ر بلآوی هێزی پێشمه رگه ی کۆمه له له ئاوایه کانی مه وی ۆ تازاوای ناوچه ی دیوانده ره له مانگی خرداد ساڵی ١٣٦٤ هه تاوی که سه دان که س له هێزه داگیر که ره کانی کۆماری ئسلامی کوژران و بریندار بون، له و شه ره حه ماسیه دا به داخه وه سانیه که و ته به ر گوله ی به کری گیراوانو گیانی خوی له ده س دا و چوه ناو کاروانی شه هیدانه وه، یادی به خێر و رۆحی شاد.
فه رهاد به هرامی ٨ گولآن ١٣٨٩